بوي شكوفه هاي سيب گرفته ام
حالا فكر مي كنم
اگر راه را گم نكرده بوديم
هيچ گاه
ان كوچه باغ را نمي يافتيم
وان دو زن
كه از حضور ما جرات گرفته بودند
هرگز
تا انتهاي راه پيش نمي رفتند
وعكس ما در قرص ماه نمي افتاد
ودر راه باز گشت
دختري كه راه را نشانمان داد
نبود
تا به هرم داغ نفس هايمان حسادت كند
فقط خورشيد عالم تاب بود
كه مي خواست بتابد!
+ نوشته شده توسط آرزو در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385 ودر ساعت
11:15 | مهر دوستان

